| Frits Spreen | 9 september | 63 |
| Metin Atabas | 12 september | 48 |
Zorgen over de COVS |
Toeval bestaat niet zeggen ze wel eens. Daar moest ik aan denken toen ik de kantine van de FC Meppel binnenstapte waar ik, zoals met de zustergroepen Groningen en Oost-Groningen afgesproken, bij het punt beleid van het districtsbestuur de gang van zaken binnen de COVS zou aankaarten. Het zou een verhaal worden met veel vragen, heel veel kritische vragen en ook opmerkingen over een gebrek aan actie, visie en daadkracht binnen de COVS.
Toen ik de kantine binnenstapte, moest ik zoeken naar en zaaltje waar de districtsvegadering werd gehouden. Het bleek in de bestuurskamer (!) van de voetbalclub FC Meppel te zijn. Voordat ik er was vroeg een man, wijzend naar de bestuurskamer, aan het kantinepersoneel: ''Wat zijn dat voor mensen daar in de bestuurskamer? COVS? Nooit van gehoord."
In de bestuurskamer zaten zo'n dertig mensen opeen gepropt bij elkaar. Het paste allemaal net, maar daar was ook alles mee gezegd. Tafels schots en scheef door elkaar, hier een stoel, daar een stoel, maar geen microfoon. Niet eerder had ik zo'n slechte accommodatie voor een districtsvergadering meegemaakt.
Dat beeld paste precies bij het betoog dat ik even later afstak. Een betoog van ruim twee A-viertjes waarin ik me afvroeg hoe het verder moet met de COVS. Hoe ziet onze toekomst er uit en waar staan we in 2030. Ik stelde onder meer vast, aan de hand van een aantal voorbeelden, dat de tijd ons heeft ingehaald en dat de COVS een club van oude mannen dreigt te worden als we geen actie ondernemen. We leven met de COVS nog in een verleden, 30 tot 50 jaar terug. We praten over jeugdspelregelwedstrijden, over veld- en zaalvoetbalkampioenschappen, over evenementen die enerzijds geen prioriteit mogen hebben binnen een belangenorganisatie van voetbalscheidsrechters en anderszijds is er van de kant van de leden en de jeugdvoetballers ook helemaal geen belangstelling meer voor. Een uitzondering daargelaten. We hebben 20 jaar tegen het blad De Scheidsrechter aangeschopt zonder de toenmalige hoofdredacteur aan de kant te zetten en we zien het ledenbestand afkalven en vergrijzen. We houden ons te weinig bezig met zaken die er toe doen en zijn te lang aan het vergaderen over zaken die niet relevant zijn voor een organisatie als de COVS.
Mijn kritiek en de vragen die ik opwierp, werden door vrijwel alle bestuursleden van de 12 aanwezige COVS-groepen begrepen. Sommigen lieten dat stilzwijgend weten, anderen deden er hun zegje over. In mijn pleidooi had ik bewust niemand aangevallen, maar slechts mijn grote zorgen geuit over de toekomst van de COVS. Ik vond het dan ook ontluisterend en tegelijkertijd ook veelzeggend dat uitgerekend twee prominente bestuurders een poging deden om een persoonlijke aanval in te zetten. Dat gelukte niet, omdat de overige aanwezigen mijn betoog wel hadden begrepen.
Inmiddels ga ik samen met de voorzitters van Groningen, Sneek en Zuid-Oost Drenthe op 4 juni bij Van der Valk in Assen om de tafel zitten om een soort brede maatschappelijke discussie in het najaar voor te bereiden. Ik vind dat elke scheidsrechter, elk (actief) lid van de COVS daarbij betrokken moet worden. Dat zou kunnen via bijvoorbeeld huiskamerdiscussies, dus bij de scheidsrechters thuis. Elke scheidsrechter zou een stuk of vier collega's moeten uitnodigen om te praten over de rol van de scheidsrechter en de COVS in het jaar 2030.
Ruim twintig jaar geleden schreef ik een vernietigend rapport over het blad De Scheidsrechter, maar deed er, als toenmalig lid van de redactieraad, ook suggesties bij voor verbeteringen. Het rapport werd door veel bestuurders geprezen, maar verdween uiteindelijk in een la omdat de toenmalige hoofdredacteur geen kritiek duldde en het COVS-hoofdbestuur geen daadkracht toonde. Ik heb toen eieren voor mijn geld gekozen en ben als lid van de redactieraad en als regioschrijver opgestapt. Ik huldig namelijk het standpunt dat ik geen energie wil steken in mensen die niet openstaan voor vernieuwingen en de mening van anderen. Ik hoop dat het deze keer anders zal zijn.
Terug
Commentaar
Commentaar toevoegen